Συνέπειες ωριμάνσεως

Τα θέματα εξωτερικής πολιτικής έχουν και αυτά περίοδο ωριμάνσεως. Με άλλα λόγια, υπάρχει μια στιγμή που η ρύθμισή τους λαμβάνει τη μορφή του κατεπείγοντος, για διαφόρους λόγους, ενίοτε σχετιζόμενους με τις προτεραιότητες μιας ή και περισσοτέρων από τις μεγάλες δυνάμεις της Δύσεως.

Αυτό συνέβη στην περίπτωση του μακεδονικού ζητήματος, η επίλυση του οποίου είχε αναχθεί σε προτεραιότητα από ορισμένους εταίρους της Ελλάδος, λόγω  ανησυχιών εδραιώσεως της ρωσικής επιρροής στο Μαυροβούνιο, μετά την εμπλοκή της Μόσχας σε αποτυχούσα πραξικοπηματική απόπειρα ανατροπής του προέδρου αυτής της χώρας τον Οκτώβριο του 2016. Εννέα μήνες αργότερα, το Μαυροβούνιο είχε ενταχθεί στο ΝΑΤΟ.

Ο τέως πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας ανεδέχθη εκθύμως την ευθύνη ρυθμίσεως της εκκρεμότητος. Ο κυβερνητικός συνασπισμός κατέρρευσε με την αποχώρηση των ΑΝΕΛ, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ παρέμεινε αρραγής, και τελικώς συνήφθη η συμφωνία των Πρεσπών Ελλάδος και Βορείου Μακεδονίας, που αμέσως εντάχθηκε στο ΝΑΤΟ.

Σήμερα, το Κυπριακό και στη συνέχεια το Αιγαίο φαίνεται να εισέρχονται σε φάση ωριμάνσεως. Και καταλύτης της καταστάσεως που έχει προκύψει είναι το ενεργειακό, μετά την έναρξη ερευνών στην κυπριακή ΑΟΖ. Καμία δύναμη της Δύσεως δεν παρενέβη, όπως συνέβη με το Μακεδονικό, για να επισπευσθεί η ρύθμιση των χρονίων αυτών προβλημάτων. Ελήφθη μία πρωτοβουλία από τη Λευκωσία –ατυχής πολιτικά– και η Αγκυρα υπεραντέδρασε ως ανεμένετο.

Το πρόβλημα είναι ότι η κατάσταση δεν είναι δυνατόν να συνεχισθεί. Πολύς ο λόγος περί της πιθανότητος πολεμικής αναμετρήσεως. Μόνον που από τον Σεπτέμβριο του 1955, οπότε και ο διωγμός των ομογενών της Κωνσταντινουπόλεως, υπήρξαν πλείστες όσες αφορμές στρατιωτικής συγκρούσεως με την Τουρκία, αλλά απεφεύχθησαν.

Η σοβαρότερη ήταν αναμφισβήτητα η εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο το 1974, σε μια εποχή που η Ελλάς είχε υπεροπλία αέρος και θαλάσσης. Σύρραξη όμως δεν υπήρξε και το αποτέλεσμα ήταν η κατάρρευση του στρατιωτικού καθεστώτος στην Ελλάδα. Ούτως ή άλλως, ακόμη και στην περίπτωση πολεμικού επεισοδίου, η Αθήνα και η Αγκυρα θα οδηγηθούν σε διαπραγματεύσεις.

Η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη μάχεται να εξασφαλίσει τη μεγαλύτερη διεθνή υποστήριξη για πλήρη απονομιμοποίηση του μνημονίου Τουρκίας και Λιβύης, που βάναυσα αγνοεί την ελληνική ΑΟΖ νοτίως της Κρήτης και του συμπλέγματος των Δωδεκανήσων. Και θα επιτύχει ό,τι είναι δυνατόν να επιτευχθεί.

Αλλά με τη περίπτωση της Κύπρου, τα πράγματα ίσως διαφέρουν. Εκεί, ως φαίνεται, το όλο θέμα εισήλθε σε φάση ωριμάνσεως. Παρά το δυσμενέστατο κλίμα που έχει δημιουργηθεί, θα πρέπει εντός συντόμου διαστήματος να αρχίσουν σοβαρότατες διαπραγματεύσεις με τη συμμετοχή της Ελλάδος, της Τουρκίας και της Βρετανίας.

Διότι, εκτός των άλλων, στην περίπτωση αυτή εμπλέκονται ξένες δυνάμεις, οι εταιρείες των οποίων διεξάγουν έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ. Δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται. Αλλά έτσι που τα καταφέραμε, θα είναι ίσως αδύνατον να πορευθούμε ωσάν να μη συνέβη τίποτε τους τελευταίους μήνες.

Εφημ. ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ

 ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
 Copyright © 2020 YSTEROGRAFO NEWS