Σύστημα δικομματισμού θέλει η εγχώρια επιχειρηματική ελίτ

του Νίκου Σίμου

Η σημερινή υγιής και μη κρατικοδίαιτη ελληνική επιχειρηματική ελίτ δείχνει ένα διφυές ενδιαφέρον. Πρώτον στην παγίωση σταθερού οικονομικού πλαισίου είτε για την απρόσκοπτη λειτουργία των επιχειρήσεων είτε για την προσέλκυση ξένων επενδύσεων στις οποίες ενδεχομένως θα κληθούν να συμμετάσχουν.

Δεύτερον και πολύ σημαντικότερο, ενδιαφέρεται  για την διαμόρφωση ενός νέου πολιτικού σκηνικού, με επάνοδο σε ένα σταθερό  δικομματικό σύστημα, στο οποίο δύο ισχυρά και με απήχηση στην κοινωνία κόμματα του αστικού χώρου θα εναλλάσσονται στην εξουσία. Με άλλα λόγια κάτι ανάλογο με αυτό που συνέβαινε στο παρελθόν καθώς οι κυβερνητικές συνεργασίες και μάλιστα με μικρότερα κόμματα –τα οποία μπορούν και να εκβιάζουν τον βασικό κυβερνητικό εταίρο- δεν κατόρθωσαν να ευδοκιμήσουν στην χώρα μας. Και επομένως οι εκπρόσωποι της πραγματικής Οικονομίας κρίνουν ότι πρέπει να επιστρέψουμε σε ένα πολιτικό σκηνικό που να προσομοιάζει με ό, τι ίσχυε τις δεκαετίες του ΄80 και ΄90 έως και το 2010.

Στο πλαίσιο επομένως διαμόρφωσης ενός νέου πολιτικού σκηνικού, δύο είναι τα βασικά ερωτηματικά για την επομένη των εκλογών της 7ηςΙουλίου με δεδομένο ότι η νίκα της ΝΔ είναι εξασφαλισμένη και με τρομερά μεγάλες πλέον πιθανότητες και η αυτοδυναμία της. 

Το πρωτο ερώτημα –που και αυτό απασχολεί τα «μεγάλα κεφάλια» του επιχειρηματικού κόσμου-  έχει να κάνει με την διάρκεια της διατήρησης από την κυβερνητική πολιτικής της ΝΔ του κλίματος ευφορίας στην Οικονομία που είναι πλεόν εμφανές, με την προοπτική της κυβερνητικής αλλαγής

Το δεύτερο όμως ερώτημα που συναρτάται με την επιδίωξη της ελληνικής επιχειρηματικής ελίτ,  είναι ακόμη πιο επιτακτκό διότι αφορά στην διαμόρφωση του νέου πολιτικού σκηνικού. Διότι, αυτήν την στιγμή μόνο ένα κόμμα, η Νέα Δημοκρατία, αποτελεί συμπαγή κομματικό σχηματισμό και απο ιδεολογικής πλευράς αλλά και ως εκφραστής ενός μεγάλου και εξ ίσου συμπαγούς τμήματος της ελληνικής κοινωνίας που έχει προσδιοριστεί ως μεσαίος χώρος.

Χάος στα αριστερά της ΝΔ

Το προβληματικό, όσον αφορά στον συγκεκριμένο στόχο –της δημιουργίας δηλαδή ενός νέου πολιτικού σχηματισμού, ως εναλλακτικής πολιτικής λύσης, διαχρονικώς-  είναι ότι η κατάσταση στα αριστερά της ΝΔ, δηλαδή στον κεντροαριστερό χώρο και ιδίως σε αυτόν που θα λέγαμε ότι αποτελει την έκφραση της νέας ελληνικής σοσιαλδημοκρατίας  είναι ιδιαιτέρως συγκεχυμένη καθώς 

(α) ο ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθεί να αποτελεί ία ετερόκλητη ιδεολογικά αλλά και από πλευράς πολιτικών αντιλήψεων, «ενότητα». Και, αν και διαθέτει μέσα του στελέχη από  το παλαιό ΠΑΣΟΚ, την παλαιά δηλαδή ελληνική σοσιαλδημοκρατία,  εν τούτοις τα στελέχη αυτά και πολιτικώς βεβαρυμένα είναι, έχουν διακριθεί για τον πολιτικό τους αρριβισμό και, εν πάση περιπτώσει, δεν μπορούν να αποτελέσουν μία έκφραση ανανέωσης στον επιδιωκόμενο να συγκροτηθεί νέο σοσιαλιστικό χώρο.

(β) το ΚΙΝΑΛ αδυνατεί να αποτελέσει, υπό την σημερινή του μάλιστα ηγεσία –παρά τις συμπάθειές της σε συγκεκριμένους επιχιερηματικούς κύκλους-  την βάση για έναν νέο σοσιαλδημοκρατικό  σχηματισμό.

Πρόβλημα αποτελεί επίσης το πολιτικό πρόσωπο που θα μπορούσε  να ηγηθεί ενός τέτοιου εγχειρήματος. Κι αυτό διότι ο θεωρούμενος από ορισμένους κ. Τσίπρας το κατάλληλο πρόσωπο που θα μπορούσε να ηγηθεί ενός νέου σχήματος, εν τούτοις:

(α) δεν απολαμβάνει της εμπιστοσύνης όλων εκ του επιχειρηματικού κόσμου που θεωρούν αναγκαία την ύπαρξη και ενός άλλου ισχυρού πολιτικού πόλου. Κι αυτό και λόγω του ευμετάβλητου των θέσεών του και του κυνισμού με τον οποίον συμπεριφέρεται

(β) δεν θεωρείται ότι πέραν των λαϊκιστικών στοιχείων της πολιτικής του παιδείας μπορεί να αποτελέσει τον ιδανικό ηγέτη ενός φιλοδόξου εγχειρήματος. Αναφέρουν  δε χαρακτηριστικά, ως παράδειγμα, τον Ανδρέα Παπανδρέου –στον οποίον επιχείρησε να μοιάσει ο κ. Τσίπρας- επισημαίνοντας ότι και ο ιδρυτής του ΠΑΣΟΚ ήταν λαϊκιστής, όμως διέθετε και παιδεία και πολιτικό ένστικτο, ενώ είχε συγκροτήσει δίπλα του ομάδα επιφανών στελεχών, που αντιστοίχως δεν κατόρθωσε στα τεσσεράμισυ χρόνια της διακυβέρνησής του να συγκροτήσει ο κ.Τσίπρας,  αρκεσθείς απλώς σε μία παρέα, από τα παλιά.

Το άλλο πρόσωπο και ο Βενιζέλος

Από πολιτικούς κύκλους που γνωρίζουν τα συγκεκριμένα σχέδια διατυπωνόταν η εκτίμηση ότι τελικώς, άλλο πρόσωπο, εκτός του κ. Τσίπρα, θα «εμφανιστεί» προκειμένου να αποτελέσει, ως επικεφαλής, τον συνεκτικό ιστό για την συγκρότηση του νέου αστικού σοσιαλιστικού κόμματος στην χώρα. Παρατηρούν δε ότι δυνάμεις του κεντροαροστερού χώρου υπάρχουν –νέες και παλιές- διάσπαρτες και όχι αναγκαστικώς ενταγμένες σε κομματικούς σχηματισμούς. Βεβαίως εντοπίζονται ακόμη και εντός της ΝΔ  μετά την εκλογική της διεύρυνση, και στο ΚΙΝΑΛ αλλά και στον Όμιλο πολιτικού προβληματισμού του κ.Βενιζέλου. 

Επισημαίνουν επίσης, χωρίς να το ανάγουν σε πρόβλεψη για τα πολιτικά μελλούμενα, ότι η κατηγορηματική άρνηση από πλευράς ΝΔ –όπως ανέφεραν αξιόπιστες πληροφορίες- εκλογικής συνοδοιπορίας του κ. Βενιζέλου με το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης και αυριανό κυβερνητικό, ενδεχομένως έχει συγκεκριμένη σκοπιμότητα. Δηλαδή δεν οφείλεται στον πληθωρικό χαρακτήρα του πρώην προέδρου του ΠΑΣΟΚ και τον κίνδυνο να άνει άνω-κάτω της ΝΔ, όπως ελέγετο. Αλλά στην παροχή σε αυτόν της δυνατότητας να κάνει την δική του νέα περπατησιά στην πολιτική σκηνή καθώς εκτιμάται ότι το εκλογικό αποτέλεσμα θα είναι καθοριστικό για την σημερινή ηγεσία του ΚΙΝΑΛ, αλλά και την τύχη του συγκεκριμένου κόμματος, όπως άλλωστε προ ημερών άφησε να εννοηθί, ερωτηθείς σχετικώς και ο κ. Ανδρέας Λοβέρδος.

Είναι σκόπιμο να παρατηρήσουμε σχετικώς, για όση σημασία έχει, ότι μετά την προεδρική αλλαγή στις ΗΠΑ, η νέα αμερικανική Διοίκηση σε συζητήσεις στελεχών της με πολιτικούς παράγοντες στην Ελλάδα είχε διατυπώσει το ενδιαφέρον της στην μελλοντική διαμορφωση του πολιτικού σκηνικού, η σταθερότητα και η «εξυγίανση» του οποίου επηρεάζει ασφαλώς και τις επενδυτικές διαθέσεις, για να μη πούμε ότι αποτελεί και προϋπόθεση για μία επενδυτική «εισβολή». Η μία προϋπόθεση ης σταθερότητας και των ευνοϊκών επενδυτικών προϋποθέσεων εξασφαλίζεται με την επικράτηση του κ.Μητσοτάκη. Παραμένει όμως, ως προς την πολιτική σταθερότητα εν προοπτική, η δημιουργία ενός άλλου αστιικού πολιτικού πόλου, με σταθερές θέσεις και όχι με τις απλώς συγκυριακές ικανοποιήσεις των αμερικανικών ή ευρωπαϊκών αιτημάτων, όπως έκανε ο κ.Τσίπρας.   

Η εκδήλωση των αμερικανικών προθέσεων είναι σε συνάρτηση αφ’ ενός των νέων συσχετισμών τους οποίους θέλουν να διαμορφώσουν στην διεθνή σκηνή αλλά και του τρόπου αντιμετώπισης του Γερμανικού παράγοντα, καθώς η Ουάσινγκτων θέλει μεν μία Ενωμένη Ευρώπη σύμμαχο δίπλα της αλλά όχι να έχει μετατραπεί αυτή σε μία «γερμανική Ευρώπη». 

 ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Booking.com

 

emfylies idees

symmaxia

 Copyright © 2018 YSTEROGRAFO NEWS