Η μεγάλη ανατροπή (από την πλευρά των Ελλήνων)

Το τηλεφώνημα του αντιπροέδρου των ΗΠΑ κ. Πένς προς την Αθήνα έδωσε ένα ευτυχές τέλος στην κατάσταση αναμονής και αμηχανίας που διατηρείται στις Ελληνοαμερικανικές σχέσεις τους τελευταίους μήνες. Και αυτό όχι γιατί δεν υπήρχαν οι δίαυλοι επικοινωνίας και συνεννόησης της Αθήνας με την Ουάσιγκτον. Άλλωστε το επιτελείο του υπουργείου Εξωτερικών με τον κ. Κοτζιά είχε πολύ έγκαιρα επαφές με το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ, παρά την ρευστότητα και την αναταραχή που δημιουργούν οι δυνάμεις της ηττημένης αντιπολίτευσης και το κατεστημένο της παγκοσμιοποίησης και της οικονομίας των ζωνών στην προεδρία Τράμπ. Η Ουάσιγκτον βρέθηκε τους τελευταίους μήνες κοντά στην Ελλάδα , διασφαλίζοντας με την παρουσία της και την επιμονή της τόσο την ηρεμία σε σχέση με την προκλητική Τουρκία , όσο και στα ζητήματα οικονομίας με την ολοκλήρωση της τρίτης αξιολόγησης και την συνέχεια της χρηματοδότησης –δανειοδότησης της Ελλάδας από την Ευρώπη.

Αλλά το τηλεφώνημα του κ. Πένς από την Ουάσιγκτον δίνει την ευκαιρία στην Ελλάδα και την ηγεσία της να βρεθεί στον Λευκό Οίκο και να συζητήσει την αναβάθμιση και την ανανέωση της στρατηγικής σχέσης των δύο συμμάχων στον πόλεμο και την ειρήνη. Αυτό γίνεται σημαντικό γιατί οι περιφερειακές συνθήκες για την Ελλάδα έχουν αλλάξει στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας. Επίσης έχουν αλλάξει τα δεδομένα και για την κυρίαρχη δύναμη της Δύσης τόσο απέναντι στην Ευρωπαϊκή δομή και το Γερμανικό imperium όσο και σε σχέση με τις ισχυρές δυνάμεις στην Ευρασία. Την Κίνα, την Ρωσία και την Ινδία. Οι δύο χώρες στη νέα αυτή πραγματικότητα έχουν να συζητήσουν μια νέα σχέση που θα διασφαλίσει τα συμφέροντα τους.

Είναι γεγονός ότι με το τέλος του Ψυχρού Πολέμου ο ρόλος της Ελλάδας είχε περιορισθεί σημαντικά. Είχε καταστεί σύμφωνα ακόμη και με Έλληνες αξιωματούχους και αναλυτές συμπληρωματικός της Τουρκίας. Η Άγκυρα από την άλλη πλευρά όχι μόνον διατήρησε την περιφερειακή της σημασία στην Εγγύς Ανατολή, την Ανατολική Μεσόγειο και την Βαλκανική, αλλά επεχείρησε να την επεκτείνει στις μουσουλμανικές χώρες του Καυκάσου. Όλα αυτά πλέον αποτελούν παρελθόν και έχουν αλλάξει δραστικά υπέρ της Ελλάδας.

Δεν είναι μόνον τα ζητήματα των βάσεων που «οδηγούν» τις εξελίξεις .Είναι η νέα γεωπολιτική που οργανώθηκε με επίκεντρο τα ενεργειακά αποθέματα της Ανατολικής Μεσογείου μεταξύ Ισραήλ-Κύπρου –Ελλάδας- Αιγύπτου και Ιορδανίας, με τυχόν επεκτάσεις προς Λίβανο και Λιβύη , που περιθωριοποίησε την Τουρκία . Αυτή η νέα σχέση ισορροπίας, ο πόλος ισχύος στην Ανατολική Μεσόγειο και το τρίγωνο Νότιος Ευρώπη- Αφρική- Εγγύς Ανατολή ευνοείται από την αποκλιμάκωση των εντάσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας της εποχής Τράμπ. Όπως και από τις συγκρούσεις εντός του Ισλάμ ή την όποια αποδιοργάνωση στην γεωοικονομία των ζωνών της παγκοσμιοποίησης είτε αυτή αφορά την Ευρώπη , είτε τις σχέσεις με την Κίνα. Σε κάθε περίπτωση αυτή η περιφερειακή «νέα τάξη» φέρνει σε πολύ δύσκολή θέση την Τουρκία ειδικά στην Ανατολή με την αναδιάταξη συνόρων στην Μεσοποταμία. Αντίθετα δημιουργεί νέα δεδομένα για την Ελλάδα στη σχέση της με τις ΗΠΑ. Πέραν της αναβάθμισης της βάσης της Σούδας η συζήτηση στην Ουάσιγκτον θα πρέπει να πετύχει την διάρρηξη του συσχετισμού της Ελλάδας με την Τουρκία και τις αναλογίες του παρελθόντος τύπου 7 προς 10. Να συνδέσει την Ελλάδα με τις ΗΠΑ μέσα από μια νέα στρατηγική σχέση του «μάλλον απαραίτητου συμμάχου» και ταυτόχρονα να υπάρξει αναλογία τέτοιας σχέσης με το Ισραήλ περιφερειακά . Με τον τρόπο αυτό τα «τρίγωνα» σχέσεων στην Ανατολική Μεσόγειο θα συμπληρωθούν από την κεντρική τριγωνική σχέση ΗΠΑ-Ισραήλ-Ελλάδας ένθεν και ένθεν των ακτών της Α. Μεσογείου.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ του Τύπου

 ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Booking.com