Στο ίδιο έργο θεατές

Μπορεί η κυβέρνηση να βρίσκεται για μα ακόμα φορά μπροστά στον γόρδιο δεσμό της υστέρησης εσόδων , μπορεί τα κομματικά και κυβερνητικά στελέχη να σβύνουν και να γράφουν την ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ για «το τέλος του Μνημονίου το 2018»- τελευταία σανίδα σωτηρίας στο αποτυχημένο σήριαλ υποσχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ- αλλά οι δανειστές ετοιμάζονται ήδη για «την επόμενη ημέρα» της Ελλάδας.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η σοβαρή γερμανική εφημερίδα Handelsblatt, που περιγράφει περίπου ..το αυτονόητο, κάτι που οι Έλληνες πολίτες γνωρίζουν πολύ καλά από τον Ιανουάριο- Φεβρουάριο του 2015, με την αποχώρηση Σαμαρά, την έλευση Τσίπρα και τα μαλλιοκούβαρα που ακολούθησαν με την επέκταση του β΄ Μνημονίου, τα προγράμματα – γέφυρες, την απειλή της ΕΚΤ για το κλείσιμο των τραπεζών, μέχρι το θλιβερό και σκληρό γ΄ Μνημόνιο.

Η γερμανική εφημερίδα, λοιπόν , αναφέρει ότι « στην ΕΕ και τον κύκλο υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης υπάρχει η σκέψη να συνδράμουν τη χώρα μετά το τέλος του τρέχοντος προγράμματος με μια πιστωτική γραμμή…Μια πιστωτική γραμμή θα σήμαινε ότι η Ελλάδα θα βρίσκεται υπό την αυστηρή επιτήρηση των δανειστών..Επομένως ο Τσίπρας, που ήθελε να διώξει την Τρόικα το 2015 δεν πρόκειται να την ξεφορτωθεί τόσο γρήγορα..»

Η περιγραφή αυτή δεν έχει τίποτα το καινούργιο. Ο κίνδυνος να επανέλθει η χώρα το επόμενο καλοκαίρι , ( με εκλογές ή όχι), στην εποχή των αρχών του 2015 , είναι απολύτως προβλέψιμος και αναμενόμενος.

Το καινούργιο στοιχείο είναι η πολλαπλώς καλλιεργούμενη και σε διαδικασία επεξεργασίας γερμανική πρόταση για την μετατροπή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Διάσωσης , (ΕSΜ) σ ένα Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο, που σύμφωνα με τις πρόσφατες δηλώσεις Σόϊμπλε «θα πρέπει να παίξει μεγαλύτερο ρόλο στην πρόληψη κρίσεων στην Ευρωζώνη». Δηλαδή το Ευρωπαϊκό Ταμείο θα παρακολουθεί αυστηρώς τεχνοκρατικά ( και όχι πολιτικά) τους προϋπολογισμούς των κρατών μελών και κατ’ ουσίαν θα υπαγορεύει τις αυστηρές οικονομικές πολιτικές.

Οι συγκλίνουσες πληροφορίες είναι ότι και η Γαλλία με την καμπάνια «εμβάθυνσης της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης» φαίνεται κατ’ αρχήν να συμφωνεί με την ιδέα αυτή, αν και είναι νωρίς ακόμα να καταγραφούν οι διαφοροποιήσεις στο περιεχόμενο και τους κανόνες λειτουργίας αυτού του νέου μηχανισμού.

Για την Ελλάδα, το μεγάλο ζητούμενο παραμένει η αντιμετώπιση της υπόθεσης του χρέους με οποιοδήποτε μηχανισμό και αν εφαρμόσει η Ευρωζώνη.

Εφημ.ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

 ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
 ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER