«Αξιολόγηση» εναντίον αξιολόγησης

Πήγα στο Νηπιαγωγείο (ιδιωτικό) κατά το δεύτερο ήμισυ της δεκαετίας που γεννήθηκε η ροκ. Δύο και μόνον περιστατικά διατηρώ στη μνήμη μου από τους καιρούς εκείνους. Το πρώτο είναι η κατάληψη που έκανα στον διάδρομο έξω από την αίθουσα, επειδή η νηπιαγωγός αποδοκίμασε την ενέργειά μου να ανοίξω το καλαθάκι μου, να πάρω ένα αυγό και να αρχίσω να το μασουλάω. Η «παρέμβασή» μου αυτή, ωστόσο, δεν με οδήγησε στα σκαλιά του Μεγάρου Μαξίμου – πιθανόν το πανελλήνιο να αισθάνεται ανακουφισμένο από την ατυχία μου. Το δεύτερο είναι η παραλαβή του πιστοποιητικού αποφοίτησης από τον διευθυντή. Αφού ο πολιός σχολάρχης ενημέρωσε εμέ και την υπερήφανη μητέρα μου πώς έχω πάρει «10» με ερώτησε ποια ομάδα υποστηρίζω. Του απάντησα. Ενθουσιασμένος ο σχολάρχης -ομοίων ποδοσφαιρικών φρονημάτων προφανώς-, πλειοδοτεί: «Δέκα με τόνο λοιπόν!» Την εποχή εκείνη όλα τα νήπια έπαιρναν «δέκα». Στο εν λόγω κατώτατο εκπαιδευτικό ίδρυμα όποιο υποστήριζε τον Παναθηναϊκό έπαιρνε και «τόνο».

Στο Δημοτικό υπήρχε κλίμακα βαθμολόγησης με άριστα το «δέκα». Στην πρωτοβάθμια εκπαίδευση το άριστα δεν χαριζόταν, προϋπέθετε διάβασμα. Θυμάμαι πως το Απολυτήριο του Δημοτικού τρεις μόνον το πήραμε με «άριστα». Εντούτοις, και στις αλάνες κλωτσούσαμε το τόπι και μακριά γαϊδούρα παίζαμε και ραδιόφωνο ακούγαμε και εξωσχολικά διαβάζαμε. Ανέφελα χρόνια και οι μαθητικές υποχρεώσεις δεν ήσαν ο λόγος για τον οποίον κάποιοι θα κατέφευγαν στον παιδοψυχολόγο – άσε που δεν ήταν και του συρμού.

Στο Γυμνάσιο και το Λύκειο ομοίως υπήρχε κλίμακα βαθμολόγησης με άριστα από το 18 και μισό έως το είκοσι. Ακόμη και τότε στη ζόρικη προεφηβική και εφηβική ηλικία δεν κατακλύζαμε τα γραφεία των ψυχαναλυτών. Και σε πάρτι πηγαίναμε και τα πρώτα καρδιοχτύπια νιώθαμε εντονότατα.

Γι’ αυτό με έκπληξη διάβασα τις δύο τελευταίες προτάσεις του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής. Η μία: να γίνεται «περιγραφική αξιολόγηση» των μαθητριών και των μαθητών, δηλαδή «σχεδόν καλός, καλός, πολύ καλός, άριστος». Βεβαίως το «σχεδόν καλός» διαβάζεται και «σχεδόν κακός»… Η άλλη πρόταση: η χρήση των Α, Β, Γ αντί της κλίμακας με κορυφή το «είκοσι».

Αυτά για να «περιορισθεί η βαθμολογική πίεση» στο Γυμνάσιο. Άραγε, η κατάργηση του ψηφίου και η χρήση του γράμματος λειτουργούν σαν εφηβικό υπογλώσσιο;

Η «περιγραφική αξιολόγηση» εφαρμόζεται πιλοτικά σε λίγες δεκάδες σχολείων της χώρας από τον Σεπτέμβριο. Μέχρι τώρα ούτε ένα δείγμα αξιολογήσεων έχει ταχυδρομηθεί στα γραφεία του Ινστιτούτου, ωστόσο οι υπεύθυνοι συνεχίζουν να εκπονούν σχέδια την ίδια στιγμή που αρκετοί εκπαιδευτικοί εμφανίζονται προβληματισμένοι γιατί δεν έχουν οπωσδήποτε γνώση της προσωπικότητας κάθε μαθητή. Προς τί, λοιπόν, η ανακίνηση του θέματος; Μήπως επειδή μια άλλη αξιολόγηση –και του σκοπιανού επισπευδομένου- καλό και συμφέρον θα ήταν να λάβει όσο το δυνατόν λιγότερη δημοσιότητα;

 ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
 ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
 Copyright © 2018 YSTEROGRAFO NEWS