Η λογοτεχνία ως ιστοριογραφία

Κάθε χρόνο τέτοιες ημέρες διαβάζω τα «Χριστουγεννιάτικα διηγήματα» του Παπαδιαμάντη. Λένε, και έχουν δίκιο όσοι το λένε, πως κάθε φορά που ξαναδιαβάζεις ένα κείμενο, σου αποκαλύπτεται κάτι καινούργιο.

Την Πρωτοχρονιά, διάβασα πάλι το διήγημα «Ο Αμερικάνος». Αναφέρεται στον επαναπατρισμό ενός μετανάστη και στη μετάβασή του στην ιδιαίτερη πατρίδα του, προφανώς τη Σκιάθο, κατά την όγδοη δεκαετία του 19ου αιώνα. Σε κάποια σκηνή, στο καφενείο του Δημήτρη του Μπέρδε, ο κυρ Αλέξανδρος παρακολουθεί τις συνομιλίες μιας παρέας ναυτικών και γράφει για έναν «Σερβομακεδόνα». Λόγω της επικαιρότητας. αυτή η αναφορά κέντρισε το ενδιαφέρον μου.

Είναι ηλίου φαεινότερον πως ο «Κοσμοκαλόγερος» παρέθετε την αντίληψη που υπήρχε στους καιρούς εκείνους.

Ο Marc Ferro, ο κορυφαίος εν ζωή Γάλλος ιστορικός, έχει πει -δεν θυμάμαι αυτούσια τα λόγια του- πως το σινεμά καταγράφει την «ιστορία» εκείνης της στιγμής. Προφανώς το ίδιο ισχύει και με τη λογοτεχνία. Ας λάβουμε υπ' όψιν αυτή την «ιστορία».

 ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Booking.com

 

 Copyright © 2018 YSTEROGRAFO NEWS