Τοξική απάθεια

Βράδυ, κατά τις οκτώ, κατηφόριζα τη Σόλωνος ρίχνοντας γρήγορες ματιές στις κατάφωτες προθήκες των εν λειτουργία ακόμα καταστημάτων. Περνώντας τη Σίνα, αντικρίζω στα σκαλάκια της κεντρικής πύλης της Σχολής έναν άνδρα και μια γυναίκα· τα πρόσωπά τους δεν έχριε η δροσερή και ελπιδοφόρα νιότη, αλλά χρωμάτιζε η ώχρα. Ετοιμάζονταν για το ταξίδι…

Ο άνδρας ψαχούλευε σε μια πλαστική σακούλα και η γυναίκα, με τη σύριγγα στο δεξί χέρι, αναζητούσε στην αριστερή ωλένη φλέβα που θα δεχόταν την ένεση. Σοκ – πρώτη φορά έβλεπα δια ζώσης το πέρασμα από το βασανιστήριο στην ψευδαίσθηση.

Ήταν το σοκ που με παρότρυνε να τρέξω και να ρωτήσω τον άνδρα και τη γυναίκα «γιατί το κάνετε;». Ακαριαία συνειδητοποίησα πως έτσι δεν θα προσέφερα κάτι σε ανθρώπους ασθενείς, σε ανθρώπους που πιθανότατα είναι αξιοπρεπείς. Και οργίστηκα με τους ανάξιους. Με όσους, αν και θα μπορούσαν, δεν προσπαθούν να βελτιώσουν τις συνθήκες ζωής αυτών των συνανθρώπων μας. Σκέφτηκα: μήπως επειδή οι ασθενείς αυτοί είναι λίγοι για να επηρεάσουν το εκλογικό αποτέλεσμα;

Σκέφτηκα, ακόμη, τους επαγγελματίες «αλληλέγγυους», των οποίων η «ευαισθησία» πάει παρέα με την εκάστοτε μόδα.

Σκέφτηκα, τέλος, τί θα μπορούσα εγώ να κάνω. Δυστυχώς, όχι πολλά. Για να είμαι ακριβής, μπορώ να κάνω μόνο ένα: Να μη σταματήσω να σοκάρομαι. Όχι πια από τους ασθενείς αλλά από τους απαθείς.

 ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Booking.com

 

 Copyright © 2018 YSTEROGRAFO NEWS