Η «ανοιχτοσιά» της Νοτοπούλου

Η λέξη «ανοιχτοσιά» δεν απαντάται στα λεξικά της ελληνικής γλώσσας. Πιθανόν να ανήκει στην «μακεδονική» γλώσσα, που με τόση άνεση και γενναιοδωρία παρεχώρησε στους αλβανοσκοπιανούς το δίδυμο των μεγάλων επιτυχιών Τσίπρα – Κοτζιά. Σε κάθε περίπτωση, τον όρο τον χρησιμοποίησε το νέο αστέρι του ΣΥΡΙΖΑ, η νέα υφυπουργός Μακεδονίας – Θράκης Κατερίνα Νοτοπούλου, στην πρώτη συνέντευξη που έδωσε, στη ΕΡΤ (που αλλού…), μετά την ανάληψη των καθηκόντων της, Ιδού η σχετική παράγραφος: «Να σχεδιάσουμε την επόμενη μέρα και να κτίσουμε το δημοκρατικό μέτωπο, εγώ το λέω και ανοιχτοσιάς, βάζοντας μπροστά το μέτωπο της εργατιάς». Μια υπερήφανη λεβεντογεννημένη «αγωνίστρια», που, από την πρώτη στιγμή της κυβερνητικής της θητείας, αποδεικνύει την πλέρια ταξική της συνείδηση, το ασίγαστο πάθος της για την «εργατιά», την ασυγκράτητη ορμή της να κτίσει το «δημοκρατικό μέτωπο», αυτό που η ίδια αποκαλεί της «ανοιχτοσιάς», προφανώς διότι κατέχει πτυχίο ψυχολογίας και μεταπτυχιακό στις «Ευρωπαϊκές Πολιτικές Νεολαίας», σύμφωνα με το βιογραφικό της, το οποίο, χωρίς αμφιβολία, μελέτησε εμβριθώς ο Τσίπρας, πριν της αναθέσει το υφυπουργείο…

 

Είπε και άλλα, πολλά και ενδιαφέροντα, η τέως «Προϊστάμενη στο Γραφείο Θεσσαλονίκης της Γενικής Γραμματείας Πρωθυπουργού», επιβεβαιώνοντας τις ιδιαίτερες ικανότητες που διαθέτει και τις οποίες διέκρινε το «αετίσιο» μάτι του Τσίπρα, για να την συμπεριλάβει στο «ανανεωμένο» υπουργικό σχήμα του.

Ας ανατρέξουμε λοιπόν σ’ αυτόν τον ογκόλιθο της πολιτικής σκέψης, για να βαπτισθούμε στα αποστάγματα προοδευτικότητας και αριστερού μεγαλείου, που κατακλύζουν την προσωπικότητά της:

«Θα ήταν τιμή μου αν το 2012 είχα εργαστεί ως καθαρίστρια». Προκαλεί καταρράκτες δακρύων η θαρραλέα δήλωση! Αλήθεια, όμως: Τι την εμπόδισε να το κάνει; Το ρουσφέτι του Μπουτάρη, που την διόρισε στον Δήμο Θεσσαλονίκης, η μαμά της - σύντροφος του προέδρου του ΟΑΣΘ Στέλιου Παππά, δηλαδή του επίσης διορισμένου «αξιοκρατικά» από τον γιο του και «κολλητό» του Αλέξη, Νίκο Παππά ή η μοναδικής εμβέλειας διορατικότητα του Τσίπρα, που την ξεχώρισε και την έβγαλε από την βιοπάλη, για να δρέψει νέες δάφνες ως κυβερνητικό στέλεχος της «πρώτη φορά» αριστεράς;

Κατήγγειλε με αγανάκτηση τους «χυδαίους τρόπους που πολιτεύονται κάποιοι» και την «επίθεση κατά της νέας γενιάς και ιδιαίτερα των γυναικών». Στην λογική των ΣΥΡΙΖΑίων δικαιούται ο κάθε Πολάκης να χυδαιολογεί ασύστολα και ο κάθε Καρανίκας να έχει μετατρέψει σε βόθρο τον δημόσιο διάλογο… Όσοι όμως σκέφθηκαν να σχολιάσουν την θεαματική μετάβαση της Νοτοπούλου από την θέση της καθαρίστριας στο γραφείο πρωθυπουργού και από εκεί στο υφυπουργείο Μακεδονίας – Θράκης, υποχρεούνται να το «βουλώνουν» και να χειροκροτούν την «ανοιχτοσιά», με βάση την οποία η Νοτοπούλου σκαρφάλωσε στα ύπατα αξιώματα, προφανώς σε εφαρμογή του τσίπριου δόγματος «ήταν δίκαιο, έγινε πράξη»…

 

Δεν θα μπορούσε να λείψει και μια επικολυρική αναφορά στον αιώνιο πόνο, που κουβαλά στα εσώψυχά του κάθε συνειδητός αγωνιστής της αριστεράς: «Οι άνθρωποι της γενιάς μου δεν είχαμε την ευκαιρία να σχεδιάσουμε μακροπρόθεσμα. Έπρεπε να διασώσουμε τις δικές μας ζωές». Ευτυχώς η Νοτοπούλου, έστω και βαλαντωμένη στο κλάμα, διέσωσε τη ζωή της, σε αντίθεση με κάποιους δυστυχείς που χάθηκαν για πάντα στην Μάνδρα και στην Ανατολική Αττική και για τους οποίους το δάκρυ του ΣΥΡΙΖΑ ήταν από ακριβοθώρητο έως ανύπαρκτο…

 

Μην αφήνοντας τίποτε χωρίς το βάρος της πολιτικής της αυθεντίας, η Νοτοπούλου δεν ξεχνά την υποχρέωση λιβανίσματος του ηγέτη: «Η Θεσσαλονίκη με την παρουσία του πρωθυπουργού λογίζεται πλέον ως επικοινωνιακός κόμβος». Πολύ εύστοχη διαπίστωση: Πράγματι, σύμφωνα με το ρεπορτάζ,  5.000 αστυνομικοί, ένα ελικόπτερο, σκάφη του Λιμενικού Σώματος, αμέτρητοι μυστικοί και φανεροί πράκτορες και ο απαραίτητος Ρουβίκωνας έχουν μετατρέψει σε «επικοινωνιακό κόμβο» την συμπρωτεύουσα… Ο λαοφιλής πρωθυπουργός αισθάνεται τόσο πολύ την αγάπη των μαζών για χάρη και προς το συμφέρον των οποίων αναλώνεται ψυχή τε και σώματι, ώστε, στις εξόδους του προς τον «λαό», να μοιάζει όλο και περισσότερο στον αλήστου μνήμης Τσαουσέσκου ή στον πολυλατρεμμένο αιμοσταγή βορειοκορεάτη δικτάτορα Κιμ Γιόγκ Ουν…

 

Και για να μη νομίσει κανείς ασεβής ότι η Νοτοπούλου είναι καρεκλοκένταυρος ή θεσιθήρας, σπεύδει να ξεκαθαρίσει τα πράγματα, με αυτόν τον χαριτωμένα αλαζονικό τρόπο, που μόνον ένας γνήσιος αριστερός μπορεί να εκφράσει: «Η δουλειά μου ήταν να φέρω σε πέρας τα ζητήματα που προέκυπταν και όχι να δίνω συνεντεύξεις». Προφανώς, κατανοώντας την αβάσταχτη σωματική και ψυχική της εξάντληση, αλλά κυρίως την εργώδη προσφορά της,  όλα αυτά τα χρόνια, ο Τσίπρας την αγκάλιασε στοργικά και την εναπόθεσε στην θέση της υφυπουργού, για να μπορεί να δίνει και καμιά συνέντευξη, όπως αυτή με την οποία μας απεκάλυψε την μεγαλοσύνη της…

 

Επιβεβαιώνοντας την πολύπλευρη εμπειρία που απέκτησε διευθύνοντας ολόκληρο το πρωθυπουργικό γραφείο στην Θεσσαλονίκη, ήταν φυσικό να έχει και γνώμη για την συμφωνία των Πρεσπών και να νοιώθει τρισευτυχισμένη που εντάξαμε την «μακεδονική» γλώσσα στις σλαβικές: «Δεν υπάρχουν διεκδικήσεις, ονομάζεται Βόρεια Μακεδονία. Κάθε συμφωνία σε διπλωματικό επίπεδο, είναι ένα πολύ ευαίσθητο και από τις δύο πλευρές και αυτό που κατοχυρώσαμε είναι ότι η γλώσσα εντάσσεται στις σλαβικές και ότι είναι Βόρεια Μακεδονία».  Ένας μόνο κίνδυνος υπάρχει: Να διαβάσει την συνέντευξή της ο Ζόραν Ζάεφ και να λιποθυμήσει από τα ξέφρενα γέλια…

 

Στα χνάρια του ήρωά της, η Νοτοπούλου δεν διστάζει να διδάξει, με τον στόμφο και την αποφασιστικότητα που κάθε καλλιεργημένος αριστερός διαθέτει: «Έχει ωριμάσει ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έχει απoλέσει την ταυτότητά του. Το αριστερό πρόσημο είναι απολύτως υπαρκτό. Η τακτική, η στρατηγική, ο σχεδιασμός του ΣΥΡΙΖΑ έχει ξεκάθαρο ταξικό προσανατολισμό και αυτό θα φανεί. Το πρόβλημα της ακροδεξιάς είναι φαινόμενο γενικότερα έντονο στην Ευρώπη, εκεί περισσότερο. Η δική μας πολιτική εστιάζεται στις ομάδες που έχουν πληγεί περισσότερο από την κρίση. Εδώ πρέπει να αναλογιστούμε τον ρόλο της ΝΔ, που δείχνει να αγκαλιάζει την ακροδεξιά». Τα είπε όλα: ταξικός προσανατολισμός, αριστερό πρόσημο, η ακροδεξιά Νέα Δημοκρατία και ο στρατηγικός σχεδιασμό του ΣΥΡΙΖΑ… Τι άλλο ποιο πρωτότυπο να πει κανείς για να καταδείξει το πλούσιο εύρος της σοσιαλιστικής του ευφυΐας;

 

Και για να μη δυσαρεστήσει τον λαό του οποίου προΐσταται εδώ και μερικές ημέρες, η Νοτοπούλου πέταξε και το πολυφορεμένο παράπονο, που ασφαλώς θα ενθουσιάζει τον κάθε Ζάεφ:  «Το κράτος των Αθηνών ήθελε μία υποβαθμισμένη Θεσσαλονίκη, μία Θεσσαλονίκη υπό». Να γιατί η Νοτοπούλου ορθώνει ήδη το ανάστημά της…

 

Το τέλος της συνέντευξης δεν θα μπορούσε να είναι  πιο  επιγραμματικό και λιτό, με την καθ’ όλα συγκλονιστική διαπίστωση της νέας υφυπουργού: «η κυβέρνηση έκανε μία πολύ μεγάλη προσπάθεια να κρατήσει την ελληνική κοινωνία όρθια». Τίποτε περισσότερο και τίποτε λιγότερο!

Αριστερή μπουρδολογία, ανακατεμένη με χιλιοειπωμένες κοινοτοπίες, ξέφρενη αλαζονεία και απύθμενο θράσος, ψευδοοραματισμοί για απολιθωμένους αριστερούς, αποχαυνωτική ιδεολογική μονοτονία, άξεστο αντιδεξιό μένος, απολύτως απαραίτητο για να κερδίσεις την συμπάθεια του Αλέξη, λόγια παχιά και χωρίς κόστος, όπως αυτά με τα οποία έγινε πρωθυπουργός ο Τσίπρας, χαϊδεύοντας αυτιά και αποκοιμίζοντας συνειδήσεις…

Τελικά ένα είναι βέβαιο: Πράγματι, η Νοτοπούλου άξιζε να γίνει υφυπουργός του Τσίπρα! Η «ανοιχτοσιά» του μυαλού της συμπίπτει απόλυτα με την υποδειγματική «ανοιχτοσιά», που χαρακτηρίζει τον αδιαφιλονίκητο ηγέτη της «πρώτη φορά» αριστεράς! Χαρείτε τους!

 ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Booking.com