Παπακώστα Εγκώμιον

Ο «προκλητικά αμοραλιστής» Τσίπρας, προκαλώντας «ντροπή» σε «όσους τον επέλεξαν» τοποθέτησε στην «θλιβερή κυβέρνησή» του την Κατερίνα Παπακώστα. «Τι ταπείνωση»!

Οι χαρακτηρισμοί ανήκουν (τweet, 14.08.2015) στην ίδια τη νέα «συνοδοιπόρο» του Αλέξη Τσίπρα, όπως η ίδια χαρακτήρισε τον εαυτό της και απλώς αναδεικνύουν μια ακόμη διάσταση του μεγαλείου της «πρώτη φορά» αριστεράς: Χωρίς, ντροπή, ένας αμοραλιστής πρωθυπουργός επιχειρεί να περισώσει το θλιβερό κυβερνητικό του κατασκεύασμα, με την επιλογή μια διαγεγραμμένης βουλευτού της «επάρατης δεξιάς», η οποία πανηγυρίζει την «συνοδοιπορία» της με την αριστερά, χωρίς να αισθάνεται ίχνος ταπείνωσης για το κατάντημά της!

Βέβαια, με δεδομένο το προηγούμενο των Καμμένων και των Παπαγγελόπουλων δεν θα έπρεπε να μας εντυπωσιάζουν αυτού του είδους οι πρωθυπουργικές επιλογές. Αρκεί να σκεφθούμε ότι η γενικευμένη αίσθηση ανικανότητας και αποτυχίας, που, ιδίως τον τελευταίο καρό, περιβάλλει το πρόσωπό του, έχει διαταράξει την ψυχική του ισορροπία και επιβάλλει αναγκαστικά στην όχι ιδιαιτέρως δραστήρια και εσχάτως μάλλον κουρασμένη σκέψη του, την αγωνιώδη αναζήτηση ερεισμάτων που, κατά την άποψή του, μπορούν να διασφαλίσουν την διαιώνισή του στην εξουσία…

Στα πρόσωπα της τρισευτυχισμένης πλέον «συνοδοιπόρου»  Κατερίνας Παπακώστα, της πολιτικά απολιθωμένης Μαριλίζας Ξενογιαννακοπούλου ή της «σημιτικής» αναλαμπής που ακούει στο όνομα Μυρσίνη Ζορμπά, ο «εκπορθητής» των μνημονίων προφανώς αισθάνεται ότι βρήκε τον δρόμο της σωτηρίας του, ακόμη και αν οι επιλογές του αυτές επιβεβαιώνουν τον προκλητικό αμοραλισμό του…

Άλλωστε, θα πρέπει να μην διαθέτεις, έστω και ελάχιστα, αποθέματα αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού για να μπορείς να συγκυβερνήσεις με αυτούς που μέχρι χθες ύβριζες και λοιδορούσες και οι οποίοι, αντιστοίχως, σε στόλιζαν με ταπεινωτικούς και ντροπιαστικούς χαρακτηρισμούς…

Όμως, για τον πρωθυπουργό, που θα χόρευε τους ευρωπαίους εταίρους μας με τα νταούλια του και τους ζουρνάδες του, αυτόν που θα ξέσκιζε τα μνημόνια και με ένα νόμο και ένα άρθρο θα διέγραφε το χρέος της χώρας, αυτόν που εκλιπαρούσε και πανηγύριζε το ΟΧΙ και, στην συνέχεια,  «στα τέσσερα» υπέγραψε ό,τι και αν του υπαγόρευσαν, αυτόν που θριαμβολογούσε με την γραβάτα του Ζάεφ για το ξεπούλημα της Μακεδονίας και βολτάριζε στην Βοσνία όταν καιγόταν η Ανατολική Αττική, γι’ αυτόν λοιπόν τον πρωθυπουργό, η αίσθηση συνέπειας και ευθύνης και η αυτοδέσμευση σε αρχές και αξίες προσκρούουν στις σκοπιμότητες που επιβάλλουν η ακόρεστη εξουσιολαγνεία του και η αγχώδης αναζήτηση της με κάθε τρόπο επιβολής έναντι των αντιπάλων του.

Υπό την έννοια αυτή, η προσφορά της Παπακώστα είναι πολύπλευρη και σημαντική διότι:

Προσδιορίζει το απίστευτο εύρος ακόμη και αντιφατικών κινήσεων και χειρισμών, που επιβάλλουν στον Τσίπρα η ανυπαρξία αρχών, ο καιροσκοπισμός και η προσκόλλησή  στον πρωθυπουργικό θώκο.

Αποκαλύπτει την συμπόρευση με «ταξικούς εχθρούς» ενός κομματικού μηχανισμού μαρξιστικών – λενινιστικών καταβολών, που ενώ εμμένει στον πολυκαιρισμένο δογματισμό του, σε ότι αφορά την σύγκρουσή του με τις αρχές και τις αξίες στις οποίες στηρίχθηκε και χάρη στις οποίες επιβίωσε ο Ελληνισμός (πατρίδα, ορθοδοξία, ελευθερία, δημοκρατία, ιστορικό παρελθόν, πολιτισμικές παρακαταθήκες, εθνικές παραδόσεις), ταυτόχρονα  είναι διατεθειμένος  να αξιοποιήσει στο έπακρο όποια ευκαιρία του προσφέρουν πολιτικοί αριβίστες, κατάλοιπα παλαιοκομματισμού, γραφικοί  διάττοντες και ανυπόληπτοι «σουλατσαδόροι», προκειμένου να κρατηθεί στην εξουσία.

Επιβεβαιώνει την πλήρη ανυπαρξία ποιοτικής στρατηγικής και ελπιδοφόρας προοπτικής για το μέλλον. Φυσικά δεν περίμενε κανείς την επιλογή της Παπακώστα και τον πρόσφατο ανασχηματισμό για να καταλήξει σ’ αυτό το συμπέρασμα. Όμως, η επιβεβαίωση της σχεδόν μονότονης και εμμονικής προσφυγής του Τσίπρα σε πρόσωπα και αποφάσεις, που μόνον ερωτηματικά ή γέλωτες προκαλούν (όταν δεν εξοργίζουν την κοινή γνώμη), επιτρέπει την ασφαλή διάγνωση της θριαμβεύουσας μετριοκρατίας και της απόλυτης πρωθυπουργικής αδυναμίας να φανεί στοιχειωδώς αντάξιος των περιστάσεων.

Υπαγορεύει, τέλος, στη Νέα Δημοκρατία, την επιτακτική αναζήτηση υψηλής στάθμης ποιοτικών κριτηρίων για την στελέχωση  των ψηφοδελτίων της, αλλά και του κομματικού της μηχανισμού, προκειμένου να αποκλεισθούν, κατά το δυνατόν, οι «μικροί», «ασήμαντοι», «ιδιοτελείς» και «ευτελείς», που θα προθυμοποιηθούν στο μέλλον, χωρίς περίσκεψη και αιδώ, να μεταβληθούν σε «δούρειους ίππους» κάποιου κακέκτυπου «Οδυσσέα»…

 ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Booking.com