ΝΔ: Εκλογική νίκη μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης

Όλες οι δημοσκοπήσεις δείχνουν με βεβαιότητα την επικράτηση της Νέας Δημοκρατίας αν ο πρωθυπουργός αποφάσιζε την προσφυγή στις κάλπες είτε υπό την πίεση των πραγμάτων είτε προκειμένου να ανακόψει την φθορά την δική του και του κόμματός του. ‘Από την άλλη πλευρά όσο και αν φαντάζει βέβαιη αυτή η νίκη για το γαλάζιο στρατόπεδο, αν όχι και εύκολη, εν τούτοις τα δεδομένα δεν είναι απολύτως ευνοϊκά για την κυβερνησιμότητά της.

Εξηγούμεθα.
Ας λάβουμε υπόψιν το πλέον ευνοϊκό γι΄αυτήν εκλογικό σενάριο που είναι η για πρώτη φορά μετά τις εκλογές του 2009 επίτευξη της αυτοδυναμίας. Πρόκειται ασφαλώς για μία πολύ δύσκολη προοπτική που, παρά το γεγονός ότι η ΝΔ μπορεί να υπερβεί και το 32%, όπως δείχνουν οι αναγωγές στις δημοσκοπήσεις ο δε ΣΥΡΙΖΑ να πέσει χαμηλότερα απ’ ό, τι τον υπολογίζουν. Εν τούτοις για την αυτοδυναμία πρέπει να συντρέξουν και άλλες προϋποθέσεις, όπως να είναι αυξημένο το ποσοστό των κομμάτων που θα μείνουν εκτός Βουλής έτσι ωστε να απαιτείται να πιάσει το πρώτο κόμμα χαμηλότερο ποσοστό ώστε να υπερβεί τους 151 βουλευτές και να έχει αυτοδύναμη κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Από την άλλη πλευρά για την ως άνω προοπτική θα πρέπει να λάβουμε ως δεδομένο ότι δεν έχει κατορθώσει η κυβέρνηση αυτό που έχει επιδιώξει: Να αλλάξει τον εκλογικό νόμο σε απλή αναλογική, με την απαιτούμενη πλειοψηφία στη Βουλή, των 200 βουλευτών ώστε ο νέος νόμος που θα αποτρέπει την ΝΔ να επιτύχει αυτοδυναμία να ισχύσει στην αμέσως επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Έστω όμως ότι η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατορθώνουν να επιτύχουν αυτό που σήμερα μοιάζει πολύ δύσκολο. Και, επομένως, η Νέα Δημοκρατία σχηματίζει από μόνη της κυβέρνηση, χωρις την ανάγκη συμμαχιών άλλων κομμάτων. Στην περίπτωση αυτή και η νέα κυβέρνηση θα αναλάβει την υποχρέωση της συνέχισης μιας πολιτικής που υπαγορεύεται έξωθεν, καθώς (α) η Ελλάδα επιβιώνει με ξένους δανεακούς πόρους και όχι αυτοδυνάμως (β) το κράτος έχει συνέχεια και ακόμη και αν το κουαρτέτο των δανειστών (εφ’ όσον εξακολουθήσει να συμμετέχει το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα) αποδεχθεί μία τυπική νέα διαπραγματάτευση των μνημονιακών υποχρεώσεων της Ελλάδας, οι αλλαγές ως προς τις μεταρρυθνμίσεις, σε όλους τους τομείς, θα είναι απειροελάχιστες. Απλώς ενδεχομένως η εμπιστοσύνη των δανειστών να είναι μεγαλύτερη προς την νέα κυβέρνηση, με δεδομένο ότι η εμπιστοσύνη αυτή προς την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ εχει προπολλού χαθεί, ασχέτως αν δεν υπάρχει υπαγορευόμενο μετρο που να μην το εφαρμόζει η κυβέρνηση της για πρώτη φορά Αριστεράς.

Όμως η εφαρμογή από την Νέα Δημοκρατία των μεταρρυθμίσεων, ως μνημονιακή υποχρέωση της χώρας, θα αποτελέσει και το εναρκτήριο λακτισμα της προσπάθειας των λοιπών πολιτικών δυνάμεων να δυσχεράνουν την εφαρμογή από την ΝΔ της πολιτικής της και, βεβαίως των μεταρρυθμίσεων.

Ο λαϊκισμός της αντιπολίτευσης και κυρίως του ΣΥΡΙΖΑ θα «κτυπήσει κόκκινο». Πρώτον, όσον αφορά το κόμμα της Αριστεράς διότι θα έχει χάσει την εξουσία από την οποία θα έχει «γλυκαθεί» και, επομένως θα επιχειρεί να επανέλθει σε αυτήν παντοιοτρόπως. Δεύτερον διότι, όσον αφορά στα άλλα κόμματα θα επιδιώκουν ταχείες πολιτικές εξελίξεις προκειμένου να εξωθηθεί η χώρα σε εκλογές με απλή αναλογική κι έτσι να έχουν θέση την επόμενη ημέρα στον κυβερνητικό χάρτη, αφού η απλή αναλογική θα διασπείρει ψήφους σε πολλά κόμματα και έτσι θα είναι επιβεβλημένη η σύμπραξη πολλών για την συγκρότηση κυβερνητικής αυτοδυναμίας.

Η μη αυτοδυναμία
Στην περίπτωση που η Νέα Δημοκρατία δεν επιτύχει την αυτοδυναμία, θα είναι μεν ως πρώτο κόμμα αυτό που θα πάρει από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης, πλην όμως θα κληθεί (α) να επιλέξει το κόμμα εκείνο με το οποίο θα συγκυβερνήσεις (β) να αποδεχθεί τους όρους που το πρόθυμο για συνεργασία κόμμα θα θέσει και που συνήθως οι όροι αυτοί είναι εκβιαστικοί.

Υπάρχει όμως και η άλλη εκδοχή. Να μη δεχθεί κανένα κόμμα, ειδικώς από τα μικρότερα, να συνεργαστεί, έτσι ώστε να οδηγηθεί και πάλι η χώρα στις κάλπες με απλή αναλογική. Με σύστημα δηλαδή που συμφέρει ιδιαιτέρως τα μικρά κόμματα, λαμβανομένου μάλιστα υπόψιν ότι οι σημερινές τάσεις της κοινωνίας είναι να διασπείρονται οι ψήφοι της, καθώς το εκλογικό σώμα εμφανίζεται είτε αναποφάσιστο είτε θέλει να ψηφίζει αντισυστημικά, με τον ΣΥΡΙΖΑ πλέον να ανήκει στον χώρο του συστημικού πολιτικού συστήματος.

* του Νίκου Σίμου

 ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Booking.com

 

 Copyright © 2018 YSTEROGRAFO NEWS