Ο εφησυχασμός στο Σκοπιανό

Τώρα που ξαναβρισκόμαστε στον αστερισμό του «Μακεδονικού» ας δούμε ορισμένα στοιχεία του από το παρελθόν.

Μου έστειλε φίλος ένα γραμματόσημο της Γιουγκοσλαβίας του 1939. Πριν λοιπόν ο ΄Τίτο αλλάξει γραμμή, μετά τον Πόλεμο, να πως περιγράφονταν τα κρατιδια της γιουγκοσλαβικής ομοσπονδίας. Ντράβσκα, Χρβάτσκα, Μπανοβίνα, Βράμπσκα, Ντρίνσκα, Ντουνάβσκα Μοράβσκα, Ζέτσκα και τα Σκόπια Βαρντάσκα.

Στη συνέχεια ο Τίτο φρόντισε, λόγω Αλβανών, να προσδώσει στα Σκόπια εθνολογική ταυτότητα, αποκαλώντας το ομόσπονδο κράτος Μακεδονία.

Γιατί δεν είχαμε όμως εγείρει θέμα επί σειράν ετών; Επειδή τα Σκόπια ήταν τότε (με την ονομασία Μακεδονία) η επαρχία μιας Ομοσπονδίας, παρ’ όλο που ο Τίτο χρησιμοποιούσε την ονομασία αυτή με συγκεκριμένο νόημα; Ή επειδή θεωρούσαμε ισχυρό τον Τίτο και φοβόμαστε; Ή μήπως υπήρχε κάποια συμφωνία με τον Τίτο και είχαμε ησυχάσει πιστεύοντας ότι ο Τίτο είναι …βιονικός και ουδέποτε θα πέθαινε;

Ας δούμε όμως τις θέσεις ενός εκ των πρωταγωνιστών, χρόνια αργότερα, που σταδιακά δικαιώνεται ως προς την στάση της ελληνικής πλευράς. Του Αντώνη Σαμαρά. Σε άρθρο του πριν από 12 χρόνια επεσήμαινε τα εξής:

Το πρόβλημά μας δεν είναι να αρνηθούμε μιαν ονομασία ούτε να επιβάλουμε στη FYROM μιαν άλλη. Το πρόβλημα εξ αρχής ήταν να αποδομήσουμε το ιδεολόγημα της "Μακεδονικής εθνότητας" και να από-νομιμοποιήσουμε τις αλυτρωτικές βλέψεις των Σκοπίων, να εμπεδώσουμε τον όρο "Μακεδονία" ως γεωγραφικό όρο. Όχι ως εθνικό προσδιορισμό. Τα πρώτα τα πετύχαμε ήδη. Τα υπόλοιπα αρχίζουν τώρα να ωριμάζουν...

Στο μεταξύ, η FYROM δεν ήταν σε θέση να διαπραγματευθεί το παραμικρό. Οπότε η διεθνής κοινότητα άρχισε να της επιβάλει πράγματα που δεν ήθελε: Της επέβαλαν να μπει στα Ηνωμένα Έθνη με προσωρινό όνομα. Της επέβαλαν να διαπραγματευθεί το τελικό της όνομα με την Ελλάδα. Της επέβαλαν να αλλάξει τη σημαία που είχε αρχικά επιλέξει (το άστρο της Βεργίνας). Της επέβαλαν, αργότερα, να χωριστεί στα δύο, και να αναγνωρίσει τους Αλβανούς ως "συστατική εθνότητα" του κράτους, πράγμα που ακύρωνε το ενιαίο εθνικό χαρακτήρα της...

Και κατεληγε:…. Ένας έντιμος συμβιβασμός, ίσως να είναι εφικτός στο εγγύς μέλλον, επειδή αποφεύχθηκε η συνθηκολόγηση το 1992. Κι επειδή, ακόμα, μεσολάβησε η εκφυλιστική κρίση των Σκοπίων, που κάποτε ορισμένοι την προβλέπαμε. Τότε ελάχιστοι μας πίστευαν. Τώρα πια είναι σε όλους προφανής.

Τώρα μία αριστερή κυβέρνηση, που ιδεολογικά εκπροσωπεί αυτούς που ήθελαν τη σύσταση ενός ενιαίου και ανεξάρτητου «μακεδονικού» κράτους στο πλαίσιο μιας φιλοσοβιετικής Βαλκανικής Ομοσπονδίας, καλείται να λύσει το πρόβλημα. Πως θα βγει από την δύσκολη θέση; Κι αυτό διότι η αφετηρία είναι η εξής: Την απόφαση μη αναγνώρισης των Σκοπίων με το όνομα της Μακεδονίας, οι Ελληνικές κυβερνήσεις δεν την άλλαξαν ποτέ στα 12 χρόνια που μεσολάβησαν από τότε: Δύο διαφορετικά κόμματα εξουσίας, τρεις διαφορετικοί πρωθυπουργοί και έξη διαφορετικοί υπουργοί Εξωτερικών, διατήρησαν την ίδια ακριβώς στάση. Η απόφαση εκείνη για την ακρίβεια δεν ήταν σωστή ούτε λανθασμένη, ήταν αναγκαστική επιλογή τότε για την Ελλάδα.

* του Νίκου Σίμου

 ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Booking.com

 

emfylies idees

 Copyright © 2018 YSTEROGRAFO NEWS