Η Τάξη των πληβείων

Στα χρόνια της επταετούς κρίσης η τάξη που έχει πληγεί περισσότερο είναι αυτή των συνταξιούχων. Έχουν γίνει 26 διαδοχικές περικοπές που αντιστοιχούν σε μείωση συντάξεων κατά 45% κατά μέσο όρο.

Για να θεμελιώσουν το συνταξιοδοτικό τους δικαίωμα οι Έλληνες πολίτες του απίθανου αυτού κράτους, πλήρωναν επί σειράν ετών με την προοπτική –που αποδείχτηκε τελικώς μάταιη ελπίδα- ότι θα απολαύσουν τα χρόνια της απομαχίας τους με συντάξεις ανάλογες προς τις εισφορές που επί σειράν ετών κατέβαλαν.

Τα χρόνια της αμεριμνησίας του πολιτικού συστήματος οι υπευθυνοι είχαν φροντίσει να στοιβάξουν σε ασφαλιστικά Ταμεία που κατέρρευσαν και συμπατριώτες μας που δεν είχαν εισφορές, με την δικαιολογία του κοινωνικού κράτους. Στη συνέχεια και αφού από την δεκαετία του ΄50 τα Ταμεία έβαζαν τα αποθεματικά τους χωρίς τόκο στην Τράπεζα της Ελλάδος ή τα υποχρέωναν να τοποθετούν τα αποθεματικά αυτά σε κρατικά ομόλογα ώστε το κράτος να δανείζεται φθηνά, κάποια στιγμή, επειδή το κρατος αυτό φαλίρισε «κούρεψε» τα ομόλογα αυτά. Μείωσε δηλαδή τις υποχρεώσεις του σε χρέος. Και μαζί με αυτό το κούρεμα μειώθηκαν δραματικά και τα αποθεματικά των Ταμείων ορισμένα των οποίων βρέθηκαν στο σημείο να μη μπορούν να καταβάλουν τις συνταξεις στους δικαιούχους.

Οι περικοπές αυτές στις συντάξεις γίνονται, τα χρόνια των Μνημονίων, για να αποπληρώνεται το χρεος και η κυβέρνηση να γράφει πρωτογενή πλεονάσματα. Έτσι τώρα πέραν των μειώσεων που προαναφέρθηκαν αναμένουμε από το 2019 νέες μειώσεις στις συντάξεις με βάση τον Νόμο Κατρούγκαλου όπως καθιερώθηκε να λέγεται η εξουθένωση των απομάχων.

Οι συνταξιούχοι είναι το πρώτο κοινωνικό στρώμα που φτωχοποιήθηκε. Οι δικαιολογίες περί αύξησης του γηράσκοντος πληθυσμού μπορεί να ισχύουν σε οποιαδήποτε άλλη χώρα πλήν της δικής μας. Όχι διότι το δημογραφικό πρόβλημα δεν έχει λάβει κρίσιμες διαστάσεις. αλλά διότι σε άλλες χώρες έχουν φροντίσει να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα με αναδιαμόρφωση του ασφαλιστικού τους συστήματος εδώ και χρόνια.

Τώρα οι Έλληνες συνταξιούχοι είναι η πλέον αδύναμη ταξη. Η τάξη που ακριβώς επειδή η κρίση έπληξε όλες σχεδόν τις οικογένειες, η σύνταξη είχε εξελιχθεί σε ένα μαξιλάρι ασφαλείας που συμπλήρωνε το χλίσχρο εισοδημα της οικογένειας των παιδιών ή συντηρούσε ανέργους.

Αυτή η δυνατότητα δεν υπάρχει πια. Επειδή οι δημόσιες σπατάλες δεν μειώνονται γιατί δεν συμφέρουν την κρατικίστικη κυβέρνησή μας. Η ειρωνία είναι ότι η μονοπωλούσα την κοινωνική ευαισθησία κυβέρνηση έπληξε το τμήμα εκείνο της κοινωνίας που όφειλε να προστατεύσει περισσότερο από κάθε άλλο.

* του Νίκου Σίμου

 ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

Booking.com

 

 Copyright © 2018 YSTEROGRAFO NEWS