Μικρές αλήθειες για μεγάλα προβλήματα

Τα όσα γράφονται κατωτέρω επ’ ουδενί λόγω μπορούν να αποτελέσουν άλλοθι για την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Άλλο η διαχρονική πραγματικότητα και άλλο η καταστροφική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ από αφέλεια, ερασιτεχνισμό, άγνοια και, τέλος, σκοπιμότητα.

Εδώ και πολλά χρόνια οι λαϊκές αντιδρασεις, σε πολλές περιπτώσεις βρίσκονται σε προφανή αναντιστοιχία με την αντίληψη που έχει ο κόσμος για την αναγκαιότητα κάποιων μέτρων. Που προν από τα Μνημόνια θα έπρεπε να έχουν ληφθεί. Την αναγκαιότητα αυτή, άλλωστε, οι πολίτες την αναγνωρίζουν σε κάθε δημοσκόπηση, την τελευταία ...εικοσαετία. Το γεγονός ότι εξακολουθούν να διακατέχονται από την ανθρώπινη, κατά τα άλλα, αντίληψη, ότι «καλές οι μεταρρυθμίσεις, αρκεί να μη θίγομαι άμεσα εγώ», δεν ακυρώνει τη λαϊκή αναγνώριση ότι, επιτέλους, κάτι πρέπει να γίνει...

Όμως, πως μπορεί να δείξει κατανόηση ο κόσμος, χωρίς κάποια δικαιολογημένη επιφυλακτικότητα, ακόμη και όταν γνωρίζει την πραγματική κατάσταση της Οικονομίας, όταν έχει εξαπατηθεί πλειστάκις στο παρελθόν; Αυτό ακριβώς είναι και το μεγάλο χάντικαπ των προηγούμενων κυβερνήσεων. Το οποίο δεν ισχύει για την σημερινή επειδή η εξαπάτηση του λαού από αυτήν ήταν κυριολεκτικώς άνευ προηγουμένου..

Ίσως αν ο κόσμος αντιλαμβανόταν καλύτερα αυτό που επί σειράν ετών συνέβαινε θα μπορούσε να κατανοήσει καλύτερα και αυτό που του ζητούσαν πριν μπούμε στα Μνημόνια. Τα οικογενειακά οικονομικά δεν είναι παρά μία υπό κλίμακα λειτουργία των οικονομικών του κράτους. Ο οικογενειακός προϋπολογισμός βασίζεται σε ορισμένες βασικές όσο και απλές αρχές, οι οποίες όταν παραβιαστούν οδηγούν σε χρεωκοπία. Το ίδιο είναι φυσικό να συμβαίνει και με το κράτος και τα οικονομικά του. Με άλλα λόγια, όταν ο πάτερ φαμίλιας επιτρέπει στον εαυτό του και στην οικογένειά του να σπαταλά περισσότερα απ’ όσα κερδίζει, είτε ως μισθωτός είτε ως ελεύθερος επαγγελματίας, είτε ως επιχειρηματίας, είναι βέβαιο ότι η συχνή παραβίαση του ισοζυγίου αυτού θα δημιουργήσει χρέη και φτώχεια. Αυτές τις αρχές επί σειράν ετών παραβιάζει το κράτος –για να πούμε τα πράγματα απλοϊκά- μολονότι υποτίθεται ότι όσον αφορά μία κρατική οικονομία επιτρέπονται κάποιες λελογισμένες παρεκκλίσεις είτε όσον αφορά τα ελλείμματα είτε ακόμη και τα χρέη.

Μπορεί οι παρατηρήσεις αυτές να μοιάζουν απλοϊκές, αλλά αντικατοπτρίζουν την πραγματικότητα. Τα κρατικά οικονομικά δεν αντιπροσωπεύουν πολύπλοκες εξισώσεις και εντυπωσιακές θεωρίες. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Κωνσταντίνος Καραμανλής τις δύο πρώτες οκταετίες της πρωθυπουργικής του θητείας, όταν στα υπουργικά συμβούλια δεχόταν τις εισηγήσεις ενός εκ των κορυφαίων υπουργών Συντονισμού που είχαν περάσει ποτέ από ελληνική κυβέρνηση στη μεταπολεμική Ελλάδα, του ευφυούς και ιδιαιτέρως μορφωμένου Παναγή Παπαληγούρα, του απαντούσε με μία «μπακαλίστικη» για τους επιστήμονες διάθεση: «Παναγή, πές μου πόσα έχεις μαζέψει και πόσα έχουμε στα Ταμεία. Από αυτά που υπάρχουν θα ξοδέψεις μόνο τα μισά και τα άλλα θα τα αφήσεις να κάθονται». Με αυτόν τον «μαπκάλικο» όμως τρόπο ήσαν ισοσκελισμένοι οι προϋπολογισμοί –που εξυπακούεται ότι ήσαν ειλικρινείς και καμμία σχέση δεν είχαν με τις δημιουργικές λογιστικές που βιώσαμε.

Με τα χρόνια όμως το κράτος άρχισε –με τη μεσολάβηση και της δικτατορίας- να χάνει τη νοικοκυροσύνη του. Η μετά τη μεταπολίτευση σοσιαλιστικές κυβερνήσεις, στο βωμό της κοινωνικής πολιτικής που χάϊδευε τ’ αυτιά των ψηφοφόρων, θυσίασαν τα όποια αποθέματα του κράτους. Τα χρέη άρχισαν να αυξάνουν. Και το χειρότερο. Το κράτος με την τακτική του αυτή αποτέλεσε το κακό παράδειγμα και για τους πολίτες του. Οι οποίοι, από εκεί που κατανάλωναν «μέχρι εκεί που έφτανε το χέρι τους», ακολούθησαν το κρατικό πρότυπο του υπερδανεισμού και όχι μόνο για την κάλυψη των πραγματικών τους αναγκών.
Δυστυχώς αργησαμε να καταλάβουμε ότι είμαστε φτωχοί και ότι ευημερήσαμε με χρήματα άλλων. Τώρα που το συνειδητοποιήσαμε η κατάσταση είναι μη αναστρέψιμη.

* του Νίκου Σίμου

 ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ
 ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ NEWSLETTER
 Copyright © 2018 YSTEROGRAFO NEWS